lovehan@min

 

          ใบหน้าคมเคลื่อนเข้ามาใกล้ทุกทีลมหายใจที่รดใบหน้าทำเอาใจเต้นระรัวให้วุ่นไปหมดร่างเล็กรู้ดีว่าตัวเองกำลังจะโดนทำอะไรอีกใจก็กลัวความเจ็บปวดที่ปฏิเสธไม่ได้ว่าครั้งแรกในคืนนั้นทำเอาเจ็บจนอยากจะขยาดแต่อีกใจก็มีความสุขมากกว่าที่จะเป็นของเขา

                    

 

                    จนในที่สุดริมฝีปากจากร่างสูงก็เข้าประกบปิดปากอิ่มในเวลาไม่นานลิ้นอุ่นเข้าหลอกล่อลิ้นเล็กดูดดึงแลกน้ำในปากกันอย่างอยากรับรสชาติของกันและกันทุกหยาดหยดก่อนที่ร่างสูงจะยอมผละปากออกและเกลี่ยนิ้วไปที่ริมฝีปากอิ่มที่เลอะด้วยน้ำใสจากการแลกจูบกันนัวเนียเมื่อชั่วครู่

 

 

 

          ยิ่งใกล้ชิดยิ่งผูกพันธ์จากในใจที่ไม่เคยคิดว่าจะสนใจแต่วันนี้เขาเองไม่อยากอยู่ห่างคนตรงหน้าแม้เสี้ยวนาที

 

 

                    ร่างเล็กที่ถูกจ้องมองยกมือขึ้นจับมือหนาที่แตะที่ริมฝีปากตัวเองไว้ก่อนจะกดจูบลงไปที่ฝ่ามือนั้นทำเอาคนบนร่างหลับตาพริ้มรับสัมผัสจูบที่ร่างเล็กมอบให้ตัวเองก่อนจะก้มลงมาใกล้และเป็นฝ่ายจูบกลับไปที่ซอกคอขาวของคนใต้ร่างทุกๆพื้นที่โดนสัมผัสต่างทำให้เกิดรอยแดงรอยแห่งการโดนแตะต้องจากเขา

 

 

 

         ในเวลาไม่นานอาภรทุกชิ้นที่ติดตามร่างกายถูกถอดทิ้งโดยไม่ได้สนใจใยดีว่าจะอยู่ตรงมุมไหนของห้องแสงไฟระรัวจากนอกบ้านที่ยังปาร์ตี้กันอยู่ลอดผ่านเข้ามา

 

 

 

           ร่างกายที่ขาวสะอาดเปลือยเปล่าสะกดสายตาร่างสูงให้จดจ้องไม่ละทำเอาร่างเล็กที่กระดากอายต้องรั้งผ้ามาปกปิดร่างกายไว้แต่ก็เท่านั้นผ้าเพียงผืนเดียวหยุดคนตรงหน้าไม่ได้แล้ว

 

 

 

            ร่างสูงก้มลงไล้ลิ้นไปยังติ่งไตเล็กที่ตั้งชันจากการโดนบดขยี้ด้วยมือหนาแต่แรกแล้วลิ้นอุ้นไล้วนที่ปลายยอดเล็กกดจูบย้ำซ้ำแล้วซ้ำเล่าเช่นเดียวกับอีกข้างที่ถูกรุกรานด้วยฝ่ามือที่กำลังขย๋ำขยี้อย่างไม่ปราณีปราสัย

 

 

"อื้ออ"   ร่างเล็กที่พยายามข่มเสียงครางห้วงที่เริ่มจะห้ามไม่ได้ขึ้นทุกขณะแล้วปล่อยเสียงหวานดังออกมาให้คนบนร่างได้รับรู้ว่าสัมผัสนั้นกำลังทำให้ตัวเองรู้สึกดี

 

 

           ร่างสูงสลับมุมเปลี่ยนจากอีกข้างมายังข้างที่มือหนาทำหน้าที่อยู่ก่อนแล้วนิ้วหนาสะกิดเบาๆไปที่ปลายยอดก่อนจะก้มลงขบเม้มเบาๆและพรมจูบไล่ต่ำลงเรื่อยก่อนที่จะหยุดตรงหน้าท้องแบนและเงยหน้าขึ้นจ้องมองไปที่ใบหน้าหวานที่หลับตาพริ้มอยู่

 

 

 

         ปากมนเข้าครอบครองแกนกายที่กำลังตื่นตัวจากการโดนเร่งเร้าอารมณ์ไม่ขาดสายปากมนเข้าครอมครองแกนกายเข้าโพรงปากส่วนมือหนาก็ลูบไล้ไปที่สะโพกขาวนวลไม่หยุดหย่อน

 

 

 

"อื้อออไม่อย่าอย่าทำแบบนั้นอ๊า"     ร่างเล็กที่ส่ายหน้าปฏิเสธไม่อยากเขารับสิ่งนั้นเข้าปากไปแต่การห้ามก็ไร้ประโยชน์เพราะร่างสูงพอใจที่จะทำไปแล้วร่างเล็กที่ตั้งรับไม่ทันยกมือขึ้นปิดปากกลั้นเสียงที่ครางครวญออกมาไว้

 

 

 

           หยาดน้ำตาที่ไม่ใช่น้ำตาของความเจ็บปวดแต่เป็นด้วยอารมณ์ที่ตัวเองก็บอกไม่ถูกเหมือนกันร่างสูงที่ยังคงเร่งเร้าการปรนเปรอส่วนอ่อนไหวให้ร่างเล็กได้ปลดปล่อยไม่หยุดหย่อนปากมนรูดขึ้นลงตามความยาวของแกนกาย  ร่างเล็กได้แต่บิดกายตามอารมณ์ที่วิ่งวุ่นในตัวไปหมด

 

 

 

"อ๊า....อื้อพอพะพออ๊า"    ร่างเล็กที่ถึงขีดสุดแอ่นกระตุกแกร็งปลดปล่อยน้ำรักออกมาเข้าสู่โพรงปากร่างสูงฮันกยองกลืนรับทุกหยาดหยดเข้าสู่โพรงปาก

 

 

 

           ร่างเล็กที่หลับตานิ่งนอนหอบระเส่าหมดแรงปากอิ่มที่แดงระเรื่อเพราะถูกเจ้าของขบเม้มสะกดกลั้นอารมณ์ที่ขึ้นสูงไม่หยุดยั่วเย้าให้ร่างสูงเข้าประกบจูบชิงลมหายใจอีกครั้งจนได้ลิ้นอุ่นแหวกกลีบปากนุ่มเข้าสู่โพรงปากอิ่มดูดดึงแลกลิ้นกันนัวเนียอีกครั้ง

 

 

 

      สายตาที่มองกันแม้ไม่มีคำพูดอะไรแต่ก็รับรู้ถึงความรู้สึกกันได้เป็นอย่างดีร่างสูงก้มหน้าเข้ามาใกล้แต่ไม่ได้ทำอะไรที่มากกว่าจ้องมองสันจมูกที่จรดกันทำให้รับลมหายใจจากกันและกันหัวใจที่เต้นรัวไม่เป็นจังหวะดังก้องจนรับรู้ได้ว่ากำลังเต้นรุนแรงแค่ไหน

 

 

 

           ร่างสูงไถลตัวลงต่ำก่อนจะแหวกหว่างขาเนียนออกให้กว้างเผยสิ่งที่เขากำลังรอคอยร่างสูงส่งนิ้วยาวเข้าโพรงปากให้ชุ่มน้ำลายเหนียวและน้ำรักที่ร่างเล็กเพิ่งปลดปล่อยเข้าสู่โพรงปากเขาหลังจากที่มั่นใจแล้วนิ้วยาวก็เข้าสะกิดไปที่ช่องทางรักที่เล็กแคบ

 

 

 

        ก่อนจะบดเบียดนิ้วนั้นเข้าสู่ร่างกายร่างเล็กอย่างใจเย็นทั้งที่ในใจไม่ได้เย็นเหมือนการกระทำเลยนิ้วยาวขยับเข้าออกจากช้ากลายเป็นถี่รัวจนร่างเล็กที่เป็นฝ่ายรอรับแรกๆเจ็บเหมือนจะขอให้หยุดเดี๋ยวนั้นแต่ตอนนี้นิ้วที่สร้างความเจ็บปวดกำลังสร้างความรู้สึกอีกอย่างที่มาพร้อมกันกับความเจ็บปวด

 

 

 

"อื้อออ"     ร่างเล็กที่กัดฟันแน่นซุกหน้ากับหมอนนุ่มยิ่งร่างสูงเพิ่มจำนวนนิ้วมากขึ้นเท่าไหร่ก็ยิ่งเหมือนเร่งเร้าอารมณ์ให้พุ่งขึ้นมากเท่ากัน

 

 

 

           ร่างสูงที่ทนต่อไปไม่ไหวดึงนิ้วออกในทันทีก่อนจะทดแทนด้วยแกนกายร้อนผ่าวที่ไม่ต้องปลุกเร้าอะไรแค่เพียงจ้องมองด้วยสายตาร่างเล็กตรงหน้าก็ทำเอาเขารู้สึกต้องการร่างเล็กตรงหน้ามากมายแล้ว

 

 

 

"อื้ออเดี๋ยวเจะเจ็บหยุดอ๊า"   ร่างเล็กที่แม้จะเคยผ่านเขามาแล้วแต่ร่างกายก็ยังไม่เคยชินได้แต่ส่ายหน้าปฏิเสธพัลวัน

 

 

 

"อ๊า   อื้มจับไหล่ผมไว้ถ้าเจ็บก็จิกนิ้วลงไปน่ะ"    ร่างสูงว่าพร้อมกับจับมือคนรักเข้ากอดลำคอตัวเองไว้ร่างเล็กได้แต่พยักหน้ายอมให้ร่างสูงส่งแกนกายเข้าสู่ตัวเองต่อไป

 

 

 

"อ๊า   อื้ออออ"   ร่างเล็กที่กอดรัดลำคอฮันกยองไว้แน่นแต่ก็ไม่กล้าที่จะจิกเล็บลงไปให้ร่างสูงรับรู้ว่าตัวเองเจ็บปวด

 

 

           ร่างสูงที่ส่งแกนกายเข้าไปจนสุดก้มลงจุมพิตไปที่หน้าผากเนียนก่อนจะซุกไซร้ไปที่ซอกคอขาวและเริ่มขยับสะโพกหนาเข้าออกจากช้าๆอย่างใจเย็นให้ร่างเล็กได้ค่อยๆปรับตัวให้รู้สึกดีไปพร้อมๆกับเขา

 

 

 

"อ๊า   ผมรักคุณน่ะ"    ร่างสูงก้มลงกระซิบไปที่ข้างใบหูก่อนจะเม้มเบาๆยิ่งสร้างความสะท้านให้กับร่างเล็กไปอีกก่อนจะเร่งขยับถี่รัวแรงขึ้นจนคนรับได้แต่กอดรัดร่างสูงไว้แน่น

 

 

 

          ร่างสูงรั้งมือบางให้ละจากลำคอแกร่งของตัวเองอยู่ก่อนจะขนาบแขนเรียวลงบนที่นอนกว้างฝ่ามือทั้งสองประสานกันไว้แน่นยิ่งร่างสูงขยับตัวเร็วมากขึ้นเท่าไหร่ร่างเล็กที่พยายามข่มเสียงก็อึดอัดจนต้องครวญครางออกมาเป็นระรอก

 

 

             สีหน้าทรมานปนความสุขของร่างเล็กยิ่งทำให้ร่างสูงที่ไม่ละสายตาจากคนรักยิ่งเต็มเปี่ยมไปด้วยความต้องการคนตรงหน้าในสมองไร้สามัญสำนึกไร้ซึ่งทุกสิ่งไปชั่วขณะในใจแทบอยากจะเป็นหนึ่งเดียวกันกับคนตรงหน้าอยากอยู่ใกล้อยากสัมผัสอยากแตะต้องอยากครอบครองอย่างไม่พอเพียงรู้แค่ตักตวงมากเท่าไหร่ก็ยิ่งอยากได้เพิ่มขึ้นไปอีกเท่ากัน

 

 

"อื้ออออ๊าไม่ฉันจะอ๊า"      ร่างเล็กส่ายหน้าพัลวันก่อนจะปลดปล่อยออกมาอีกครั้งแต่ร่างสูงยังคงขยับตัวไม่หยุดก่อนจะกระแทกตัวเข้าออกรุนแรงอีกหลายครั้งซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนปลดปล่อยเข้าสู่ร่างเล็กจนน้ำรักคราบหลักฐานไหลปริ่มออกมาที่ช่วงหว่างขา

 

 

            ร่างสูงที่ทิ้งตัวลงมาแค่ช่วงบนแต่ไม่กล้าทิ้งน้ำหนักตัวลงมาเพราะกลัวร่างเล็กจะรับไม่ไหวระดมจูบไซร้ไปที่ซอกคอร่างเล็กที่อ่อนเพลียเพราะร่างสูงทำให้เขาไม่มีแรงแม้แต่จะพลักไสใบหน้าของคนที่ซุกไซร้ตัวเองอยู่ไม่หยุดออกได้

 

 

 

"เฮ้ออออื้อพอเถอะ  เด๋วมีรอยอีกก็โดนพวกนั้นแซวอีก"    ร่างเล็กที่พอเริ่มมีแรงก็ออกปากขอให้หยุดร่างสูงที่ซุกไซร้อยู่เงยหน้าขึ้นมองส่งยิ้มให้ก่อนจะจูบแรงๆไปที่มุมปากร่างเล็ก

 

 

"อื้ออเจ็บน่ะ"   

 

 

"ก็ไม่เห็นเป็นอะไรแปลกอะไรถ้าคุณจะมีรอยที่มาจากผม  คนของคุณ"    ร่างสูงยังคงพอใจมากมายกับคำนี้ทำเอาร่างเล็กอมยิ้มอาย

 

 

"จริงๆฉันก็พูดเพราะอยากเอาชนะแอนนาต่างหาก"   

 

 

"นั่นก็แสดงว่าคุณหึงผม  รู้ไหมผมชอบให้คุณหึงหวงผมมันแสดงว่าคุณรักผม"  

 

 

 

"ใครบอกว่ารักนายเปล่าซะหน่อยฉันไม่เคยหึงนายเลยซักนิดเดียว"    ร่างเล็กว่าพร้อมกับเบือนหน้าออกยิ่งเหมือนเปิดโอกาสให้ร่างสูงซุกไซร้ไปที่ซอกคออีกครั้งก่อนจะไล่ต่ำไปที่ติ่งไตเล็กและเริ่มปลุกเร้าให้ร่างเล็กมีส่วนร่วมกับเกมรักของเขาด้วยกันไปอีกครั้ง

 

 

           การตักตวงที่ไม่พอเพียงหาใช่ตัณหาราคะในความใคร่เพียงอย่างเดียวแต่ในใจกำลังอิ่มเอมกับความสุขที่เรียกว่าความรัก